http://man-ha.blogfa.com/ این من من‌ها را می‌نویسد یا من‌ها من را، من نه منم ! fa blogfa.com Sat, 07 Nov 2009 17:35:21 GMT http://man-ha.blogfa.com/post-108.aspx به یاد مادرانی که در زمان پیش و پس از انقلاب به پای برگشتن فرزندانشان در مبارزه با استبداد داخلی و تجاوز دشمن خارجی صبر کردند و در بی‌خبری از ایشان رنج بی‌شماری کشیدند!<BR>به پاس صبر مادران آزادگان، مفقودان... شهیدان گمنام!<BR>به حرمت نام مادر از هنگامی که فرزندش به دنیا می‌آید و به پای‌اش مثل شمع می‌سوزد...<BR>...<BR>انقلاب پیروز شد، جنگ تمام شد و این رنج برای مادرانمان همچنان باقی است!<BR>...<BR>هروقت کامران به دیدن‌مان می‌آمد، مادرش مدام در تماس بود تا مویی از سرش کم نشود.<BR>جرم کامران و دیگر بازداشت‌شدگان مگر چه بود؟!<BR>بانک آتش زدند؟ سنگ پرتاب کردند؟<BR>در این مملکت رهبران ما این قدر در هاله‌ای از تقدس باید به سر ببرند که حتا "صدا"ی اعتراض و مشت‌های خالی را هم بر نمی‌تابند؟<BR>حضرت علی در مواجهه با خوارج تا وقتی که شمشیر نکشیدند چه کرد؟ از حقوق شهروندی محرومشان کرد؟!<BR>برخورد حضرت باقر با کسی که او را در جمع "بقر" خطاب کرد چه بود؟<BR>...<BR>شاید رهبران ما از از ائمه اطهار هم مقامشان بالاتر است یا این که ما و امثال کامران، نیروهای اپوزیسیون مسلحی هستیم که خود از آن بی‌خبریم!<BR>...<BR>در کنار حبس غیر عادلانه‌ای که کامران دارد متحمل می‌شود، مادری هم حضور دارد که هر ساعت دارد ذوب می‌شود و مثل مارگزیده‌ها به خود می‌پیچید!</P> Sat, 07 Nov 2009 17:35:21 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=man-ha&postid=108 man-ha http://man-ha.blogfa.com/post-108.aspx http://man-ha.blogfa.com/post-107.aspx <P align=justify>مدت‌هاست قلم به دست نگرفتم، تنها انگشتانم برای محاسبات به روی ماشین حساب می‌روند، چشم‌هایم شاید با دارو وایرایش شوند، شاید بعد‌ها جسمی به آنها اضاف کنم، کتاب‌هایم اینجا و آنجا افتاده‌اند، کیفم کنج اتاق، برنامه‌های کلاسم و روزهای خالی‌ای که نمی‌ماند و برای کلاس فردا ذخیره سازی می‌شود</P> <P>کمتر نوشتم تا کنون، زندگیم رنگ پیدا کند می‌نویسم، اکنون خاکستریست، رنگ همین سکوتم، سکوتی که هنوز جوابش را نشنیدم</P> <P>دارم خودم را خط خطی می‌کنم، اینجا و آنجا پرسه می‌زنم شاید نشانه‌ای پیدا کنم، آدرس‌ها را روزی چندین بار وارد می‌کنم شاید خبری خوب بشنوم، گوشی‌ام هنوز نام زیبایش را به خود ندیده، گوشم، مدت‌هاست در منتظر شنیدن صداییست و تنها چیزی که اکنون باقی می‌ماند سکوت شبانه‌ی من است !</P> <P>سرد است، هوا را نمی‌گویم، بدنم را می‌گویم، مثل قهوه سرد، هنوز تلخ نیستم، امید دارم، مثل قهوه تلخ نشوم، امید دارم این بدن سرد، روزی گرم شود</P> <P> </P> <P>تنها همین: <FONT color=#696969>انگار سالهاست که خوابیده ام ... نمی دانم اینجا کجای دنیاست ... فقط بیدارم نکن ! می خواهم آنقدر بخوابم تا دنیا تمام شود ... آنقدر که خدا بیدارم کند ... تا از او بپرسم ... چرا ؟!...</FONT></P> Sat, 31 Oct 2009 18:48:17 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=man-ha&postid=107 man-ha http://man-ha.blogfa.com/post-107.aspx http://man-ha.blogfa.com/post-106.aspx از نور آموختم ؛</P> <P>كه سكوت كنم ...</P> <P>و از سكوت ؛</P> <P>كه پذيرا باشم ...</P> <P>راهی طولانی در پيش است ...!</P> Wed, 21 Oct 2009 15:46:41 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=man-ha&postid=106 man-ha http://man-ha.blogfa.com/post-106.aspx http://man-ha.blogfa.com/post-105.aspx <FONT color=#696969>طعمش‌ تلخ‌ بود. تلخي‌اش‌ را دوست‌ نداشتيم...نمي‌دانستيم‌ كه‌ دواست. دواي‌ تلخ‌ترين‌ دردها...نمي‌دانستيم‌ معجون‌ است! معجونِ‌ انسان‌ شدن...گمش‌ كرديم. شيطان‌ از دستمان‌ دزديد! بي‌طاقت‌ شديم‌ و ناآرام. دهانمان‌ بوي‌ شكايت‌ گرفت‌ و گلايه...‌<BR><BR>و تازه‌ فهميديم‌ نام‌ آن‌ اكسير مقدس، نام‌ آنچه‌ از دستش‌ داديم، «صبر» بود...<BR><BR>ديگر عزم‌ آهني‌ و طاقت‌ فولادي‌ نداريم، ديگر پاي‌ ماندن‌ و شانه‌ سنگي‌ نداريم. انگار ما را از شيشه‌ و مه‌ ساخته‌اند. براي‌ شكستن‌مان‌ توفان‌ لازم‌ نيست. ما با هر نسيمي‌ هزار تكه‌ مي‌شويم. ترك‌ مي‌خوريم. مي‌افتيم، مي‌شكنيم، مي‌ريزيم‌ و شيطان‌ همين‌ را مي‌خواست!<BR><BR>خدايا، ما را ببخش، اين‌ تعريف‌ انسان‌ نيست. ما ديگر ايوب‌ نيستيم...<BR><BR>از اينجا تا تو هزار راه‌ فاصله‌ است. ما اما چقدر بي‌حوصله‌ايم. ما پيش‌ از آنكه‌ راه‌ بيفتيم، خسته‌ايم. از ناهموار مي‌ترسيم، از پست‌ و بلند مي‌هراسيم، از هر چه‌ ناموافق‌ مي‌گريزيم...<BR>شانه‌هايمان‌ درد مي‌كند، اندوه‌هاي‌ كوچكمان‌ را نمي‌توانيم‌ بر دوش‌ كشيم،ما زير هر غصه‌اي‌ آوار مي‌شويم، توي‌ سينه‌ ما جا براي‌ هيچ‌ غمي‌ نيست...</FONT> Mon, 05 Oct 2009 17:26:34 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=man-ha&postid=105 man-ha http://man-ha.blogfa.com/post-105.aspx http://man-ha.blogfa.com/post-104.aspx <DIV id=post_message_937004> <DIV align=right><FONT size=2><FONT color=dimgray>در همه ی خواب هایم همان خانه را می بینم<BR></FONT></FONT><FONT size=2><FONT color=dimgray><BR></FONT></FONT><FONT size=2><FONT color=dimgray>همان دیوارها و همان اتاق ها، با پنجره های بسته ای آن بالا<BR></FONT></FONT><FONT size=2><FONT color=dimgray><BR></FONT></FONT><FONT size=2><FONT color=dimgray>کاری تمام نشده انتظار مرا می کشد ...<BR></FONT></FONT><FONT size=2><FONT color=dimgray><BR></FONT></FONT><FONT size=2><FONT color=dimgray>کاری که عمر کفاف تمام شدنش را نخواهد داد <BR></FONT></FONT><FONT size=2><FONT color=dimgray><BR></FONT></FONT><FONT size=2><FONT color=dimgray>که تا تمام نشود، زندگی نمی آید ...<BR></FONT></FONT><FONT size=2><FONT color=dimgray><BR></FONT></FONT><FONT size=2><FONT color=dimgray>در همه ی خواب هایم همان خانه را می بینم<BR></FONT></FONT><FONT size=2><FONT color=dimgray><BR></FONT></FONT><FONT size=2><FONT color=dimgray>همان باغچه و همان بام<BR></FONT></FONT><FONT size=2><FONT color=dimgray><BR></FONT></FONT><FONT size=2><FONT color=dimgray>برگشتم تا کاری را تمام کنم<BR></FONT></FONT><FONT size=2><FONT color=dimgray><BR></FONT></FONT><FONT size=2><FONT color=dimgray>نشد ...<BR></FONT></FONT><FONT size=2><FONT color=dimgray><BR></FONT></FONT><FONT size=2><FONT color=dimgray>گم شدم میان دالان هایش<BR></FONT></FONT><FONT size=2><FONT color=dimgray><BR></FONT></FONT><FONT size=2><FONT color=dimgray>بی زندگی برگشتم<BR></FONT></FONT><FONT size=2><FONT color=dimgray><BR></FONT></FONT><FONT size=2><FONT color=dimgray>و مرگ هنوز نیامده است ...<BR></FONT></FONT><FONT size=2><FONT color=dimgray><BR></FONT></FONT><FONT size=2><FONT color=dimgray>در همه ی خواب هایم<BR></FONT></FONT><FONT size=2><FONT color=dimgray><BR></FONT></FONT><FONT size=2><FONT color=dimgray>مرگ در می زند ...!</FONT></FONT></DIV></DIV> Sat, 03 Oct 2009 20:55:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=man-ha&postid=104 man-ha http://man-ha.blogfa.com/post-104.aspx http://man-ha.blogfa.com/post-103.aspx <BR>دوست دارم درخت باشم <BR>زیر سایه ابر بازی کنم<BR>درمیان برگهایم<BR>روزنه نور را جاری کنم<BR>دوست دارم درخت بودم<BR>با نسیم می رقصیدم<BR>ریشه می زدم درمیان زندگان<BR>فریادم پنهان با باد در دشت جاری بود<BR>وشاخهای نازکم زیر نور ماه زیبا بود<BR>سایه ام خنکای ظهر تابستان بود<BR>کاش مهربانیم به اندازه درخت تنها بود </P> <P> </P> <P>----</P> <P><FONT color=#ff0000>از خودم نیست</FONT></P> Thu, 24 Sep 2009 05:01:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=man-ha&postid=103 man-ha http://man-ha.blogfa.com/post-103.aspx http://man-ha.blogfa.com/post-102.aspx <img src="http://man-ha.persiangig.com/123.jpg" /></p><p><br /></p><p><font color="DimGray"><br /> فقط یکیست<br /> <br /> هرچه زیباست !<br /> <br /> ببین:<br /> <br /> یک ماه ... یک خورشید ...<br /> <br /> یک پدر ... یک مادر ...<br /> <br /> یک تولد ... یک مرگ حتی !<br /> <br /> یک قلب ... یک عشق !<br /> <br /> همین ...<br /> <br /> فقط یکی ...<br /> <br /> نقطه !<br /> </font></p> Sat, 05 Sep 2009 05:58:39 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=man-ha&postid=102 man-ha http://man-ha.blogfa.com/post-102.aspx http://man-ha.blogfa.com/post-101.aspx <FONT color=#696969>پسرک<BR>در سرما<BR>در خیابان آدامس می فروشد !<BR>و تو بی اعتنا از کنارش می گذری ...<BR>او با چشمانش تو را دعا می کند<BR>و تو او را نفرین !<BR>و<BR>چه ساده می شود از کنار زندگی گذشت ...!</FONT> Fri, 28 Aug 2009 09:07:49 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=man-ha&postid=101 man-ha http://man-ha.blogfa.com/post-101.aspx http://man-ha.blogfa.com/post-100.aspx <DIV id=vmessage_text_249085 class=visitor_message_body><FONT color=dimgray>آسمان آبی تر می شود ...<BR><BR>و من هنوز از دریچه انتظار اندکی هوای اضافی دارم !<BR><BR>نمی دانم از چه رو با آبی تر شدن آسمان غروب غمگین می شوم … آسمان همیشه تیره ی ساعت هفت غروب که ماهش آنقدر باریک است که گاهی باید دنبالش گشت !<BR><BR>دریچه هنوز هوا را از من دریغ می کند آنقدر که ناچارم برخیزم و کنارش بایستم ...<BR><BR>آن بیرون… پایین… زیر این ساختمان بلند… چقدر آدم هست… چقدر ماشین و چقدر چراغ روشن…<BR><BR>کنار دریچه می ایستم... هوا را از یاد می برم و گرم شمردن آدم ها می شوم! کلافه ام از این همه آدم که همدیگر را نمی بینند… می بینند … امّا خوب نمی بینند! به هم نگاه نمی کنند… نه به همدیگر و نه به من که این بالا زیر نور ماهی که معلوم نیست کدام طرف آسمان جا خوش کرده چشم به دور دورها دوخته ام…<BR><BR>چشمم از این همه نور اضافی و این آدم های شتابان خسته می شود…<BR><BR>نفسی عمیق در خلأ می کشم !<BR><BR>پشیمان از نگاه ...<BR><BR>پشیمان از هوا ...<BR><BR>سوی اتاق بی ماه خویش باز می گردم …!</FONT></DIV> Sun, 23 Aug 2009 19:26:47 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=man-ha&postid=100 man-ha http://man-ha.blogfa.com/post-100.aspx http://man-ha.blogfa.com/post-99.aspx <FONT color=#696969>به کدامین گناه من را به برزخ بی نشان ابدیت فرستادی!<BR><BR>من را باکدامین انسان اشتباه گرفتی که به دنبال بهشتی گم شده فرستادی...<BR><BR>به من نشانی دادی که بویی ازنشان نمی داد <BR><BR>من را با بالهای فرشتگانت بفرست به آسمان...<BR><BR>شاید ببینی بی گناهی من از گناهم کمتر است!<BR><BR>این را من نمی گویم چشمانم فریاد بی صدایی می زند که گوش فلک را کر کرده است<BR><BR>من را به خیالهای نارس درخت عمل کشاندی<BR><BR>دیدی؟ آیا دیدی؟! چیزی جز مظلومیتم ندیدی!<BR><BR>دیدی چیزی جز بازی یک کودک سر به هوا با خاکهای زمینی نبود...<BR><BR>این بار من نمی گویم همان درخت بلند شاهد من است<BR><BR>ولی... نمیدانم!<BR><BR>شاید جنایتی حوا گونه مرتکب شده ام بی آنکه دستی درآن دخول باشد...<BR><BR>من رابکشان به جنون بندگی شاید بندگی شاهدی باشد برای جنایتهای حوا گونه ام...!</FONT> Sun, 23 Aug 2009 19:24:22 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=man-ha&postid=99 man-ha http://man-ha.blogfa.com/post-99.aspx