مثل همیشه، با صورتی سفید رنگ و همیشه چرب، همون لبخند رو لباش بود، خوب بهش نگاه کردم، داشت با دوستش حرف میِ‌زد، به سختی شناختمش، مدت‌ها بود ندیده بودمش و این دلیل اصلی نبود، ریشاش خیلی بلند شده بود، اصلاح نکرده بود، خیلی تغییر کرده بود، دوستش رفت، فاصله‌م رو حفظ کردم، برگشت و به من خیره شد و من به او، لبخندی زد و با لبخند بهش جواب دادم، اومد طرفم، سال جدید تحصیلی رو تبریک گفت، و خوشحال از دیدار پس از چند وقت

کمی به عقب برگردیم، من سال سوم و اون سال اول تحصیلی، استاد ریاضی رو دیدم، کلاس نداشتم اون ساعت، و من و استاد که چندیست هم رو می‌شناسیم رفتیم سره کلاس، آره کلاس ریاضی پیش بود، با دانشجو‌های ورودی جدید، قبل از شروع درس، همیشه کلاس شلوغه، و اون یه کاغذ پیشنهاد داد، گفت کاغذ می‌خوای بنویسی؟ مرسی، ولی .....

گذشت، کلاس عمومی، بله، اون هم با من کلاس داشت، تاریخ تحلیلی، و با هم بیشتر آشنا شدیم، در مورد رشته‌ای که درس می‌خوند اطلاعات می‌خواست، چون من سال بالایی بودم، و بیشتر آشنا شدیم و در آخر شدیم دوستای هم‌دیگه، چندی بعد، دوستش هم بر اثر یه اتفاق تلخ، به جمع ما پیوست، نیاز به کمک داشتم من، و دوستش رو معرفی کرد اما نشد ........ حالا گاهی اوقات که تو دانشگاه یه زمان با هم کلاس داریم، بین کلاسا میاد موازنه کمک می‌گیره، همه گلایه دارن از استادا ....

برگردیم داستان اصلی، با ریش‌های بلند ...

- چی شده ؟ اتفاقی افتاده ؟ لباسات هم سیاهن

خیلی تلخه بپرسی پرسیدن این قضیه، حس تلخی داره

* نه چیزی نشده، همینطوری گذاشتم بلند شن. لباسام هم بهم میاد دیگه، خوشتیپ شدم دیگه

- خوب کسی رفته خدایی نکرده ؟

* آره، بابام

بهت کرده بودم، نمی‌دونستم چی بگم، باباش حالش خوب بود، مشکلی نداشت، جوون بود، و ناخواسته پرسیدم

-کجاااااا

* اون دنیا

مدتی سکوت بینمون گذشت، و سپس همون حرفای همیشگی، شاید، همین متاسفم و .... رفتیم نشستیم، کجا نشستیم حالا، زیر یه درخت، رو چمنا، دانشگاه کوچیک ما، تنها زمانی که کمی گل و گیاه و درخت و سایه داره و میشه بیرون از کلاسا قدم گذاشت همین سه ماه زمستونه

حرف زدیم، خیلی حرف زدیم، پدرش، هفمین روز از ماه امام حسین، در بمب گذاری کشته شده بود، پدرش رفته بود زیارت امام حسین، و همون بمب گذاری که در خبر‌ها اعلام کردن چهار نفر بوشهری در اون کشته شدن ...

و حسه تلخه رفتن پدر ................

نامه‌ای که به یه دوست می‌نویسی، دوستی که دوستش می‌داری، خیلی قشنگه، ولی هیجان، استرس و ... جوابی که در انتظار اون نامست، باید قوی بود و انتظار هر گونه مجازاتی رو داشته باشی، و یا شادی‌ای که تو رو در آغوش می‌گیره

خوندن نوشته‌های شخصی که دوستش می‌داری، شعرهای زیبایی که قدرت درک بالایی می‌خواد، خوندنشون، چه شادی‌ای به آدم می‌ده

خدایا، به تو توکل کردم، کمکم کن