و وقتی دگر نخواهم نوشت اینجا
حرف هایم را به دست باد میسپارم
بوسههایم را
آغوشم
همگی در دستان باد
آنها را برای تو میآورد
و سلامی میکنم بر تو ای عزیزم
سلامی پایدار و همیشگی
و دگر نمینویسنم در این کلبه کوچک
تنم را زیر باران میسپارم
باد و باران
من را برای تو میآورند
و وقتی نمینویسم
آه چه سخت است
غم ها فزونی خواهد یافت
من در دستان خدا
برای تو میمانم
با تو حرف میزنم ای مهربانم
دگر نمینویسم
اما سلامی پایدار
کاش زود جواب سلامت را بشنفم
و چراغ این کلبه را با هم روشن کنیم
سلام مهربان من
+
نوشته شده در یکشنبه 9 تیر1387 ساعت 11:53 توسط جاوید